Wróciłem, a co za tym idzie, czas wprowadzić zapowiedziane zmiany. Od dziś, ten blog zostaje zamknięty. Koniec. Nie porzucam go, nie. Wszystkie wpisy pozostaną dostępne, lecz już żaden nowy się tutaj nie pojawi.

  Dlaczego? Zbyt wiele osób czyta to, co piszę. Osób, które według we mnie nie powinny tego czytać. Bo nie. Mam wyjebane na czytelników i koniec kropka. To ja decyduje, kto będzie czytał moje bzdety. Bo przecież pamiętnika nie daje się byle komu do czytania. A zresztą, co ja się będę tłumaczył... 

  Stare wpisy zostają, nowych już nie będzie, a ja się przenoszę w inne miejsce w sieci.

Baju, baju, świat piękniejszy na haju...

Kopia mojego posta z forum. Na razie nie mam sily, by napisac wiecej :>

Czas na opis wrazen z drugiego dnia festiwalu :D Annihilator zagral bardzo dobrze-podobac sie. Szerokim lukiem ominalem Deftones. Nastepnie publika zostala solidnie rozgrzana przez Soulfly, by uspokoic sie przy swietnym Alice in Chains. I cos na co czekalem: Megadeth. Potem byl Ramstein i jego wysmienite show. Sztuczne ognie, kostiumy i krotkie inscenizacje. Moze muzyki nie maja najlepszej, ale calosc wypadla naprawde bardzo dobrze. Podobalo mi sie. A na koniec zostawiono Messhugah. Jesli dobrze sie orientuje, to graja death metal. Problem w tym, ze ludzie juz byli skrajnie zmeczeni i wystep tego zespolu byl swoistym dobijaczem.

A teraz o Megadeth! Nie wiem co myslicie o Mustainie i jego koncertach, ale to co zrobil wczoraj... Koles ma wyjebane w kosmos! Leniwie wszedl na scene i lup. Pierwsza piosenka byla chyba z Rust In Piece. Gdy juz ja skonczyl, ladnie sie przywital i zapowiedzial Headcrushera. Zagrali kawalki chyba ze wszystkich albumow, a show jakie zrobili... Porwali tlum. Ludzie skandowali jego nazwisko, odpowiadali na kazde polecenie. Do tego zaspiewanie z tlumem A Tout Le Monde i refren Symphony of Destruction-poezja. I wisienka na torcie-zagrali jeden utwor z repertuaru Metalliki, kiedy to Dave byl jeszcze w zespole. Nie musze chyba wspominac o rozrzucaniu kostek, frotek itd. A najlepsze jest to, ze udalo mi sie przepchac wlasciwie pod scene, wiec bylem jakies 2/3 metry od chlopakow. Niesamowita sprawa.

Podsumowujac, mimo obolalego ciala, bylo warto, jak cholera. Hail!