Przyznam, że na powyższy filmik trafiłem całkiem przypadkowo, ale już w pierwszej chwili wiedziałem, że jest to kolejna gra, w którą będę chciał zagrać. Bardzo prosta, niemalże umowna szata graficzna, sadystyczny stopień trudności i świetna muzyka przywodząca na myśl czasy Amigi, NES-a i podobnych, a więc ogólny oldschool - ta gra ma wszystko co jej potrzeba, aby zwrócić na siebie uwagę nieco starszych graczy i fanów gatunku i tak się chyba faktycznie stało, bo ostatnio nietrudno nie znaleźć w sieci czegoś na jej temat. Co może się wydawać absurdalne, to fakt, że gra posiada fabułę. Nasz statek kosmiczny trafia do obcego wymiaru, a my jako jego kapitan poszukujemy pozostałych pięciu członków naszej załogi. Proste jak drut. Ogólnie sam gameplay nie jest za długi, ale stopień hardcore'u jest satysfakcjonujący, co chyba było widać powyżej. Również tempo rozgrywki jest bardzo wysokie. Na bank będę do tej produkcji jeszcze nie raz powracał - mistrzowska robota. Kolejna indie gra, w którą trzeba zagrać. Coś ich ostatnio dużo, nie? Dobrze. Gra posiada też niesamowity soundtrack o równie oryginalnej nazwie, co ona sama - "PPPPPP". Moim zdaniem, jeżeli już nie dla samego gameplayu, to warto tak czy inaczej poświęcić tej grze trochę czasu właśnie dla samej muzyki - czysta elektronika w nostalgicznym ujęciu, ale z domieszką czegoś nowoczesnego. Mój ulubiony utwór to "Potential for Anything", który leci zresztą w drugiej połowie powyższego gameplayu. Na zakończenie rzućcie jeszcze okiem na moje statystyki końcowe: