Właśnie ukończyłem Call of Duty 2. Co mogę o nim powiedzieć ciekawego? Jest niezły i warty zagrania - to pewne. Trzy kampanie (sowiecka, brytyjska i amerykańska - rozgrywane właśnie w takiej kolejności) pozwalają nam na wcielenie się w postaci żołnierzy walczących na terenach zasypanego śniegiem ZSRR, gorących okolicach Kairu oraz nie do końca powtórki z przeszłości w postaci D-Day i walkach w pobliżu Hill 300. Wiadomo, to Medal of Honor zasłynął walką o Omaha Beach, tutaj jednak dostaliśmy coś innego, a mianowicie wspinaczkę na wysokie klify wybrzeża Pointe du Hoc przy jednoczesnym ostrzale ze strony Niemców. Mocne, chociaż zdobywanie Hill 300 jest znacznie intensywniejsze, kiedy przez parę minut musimy przetrwać szturm nieprzyjaciela na zdobyte przez nas wzgórze. I tutaj właśnie widziałbym koniec tej gry, bo ostania misja nad rzeką Ren w moim przekonaniu nie ma tego powera, którym powinna się cechować każda gra w swoim finale. Na szczęście jest znośnie. Wcześniejsze misje, np. te w Egipcie trzymają w miarę równy poziom, ale bez rewelacji. Szczerze mówiąc, to misja z dema, która jest tutaj wpleciona w ciąg wydarzeń, wypada w tej kampanii najlepiej. Pierwsza z kampanii - sowiecka - przypomina takie filmy jak "Wróg u bram" i o ile trochę zajeżdża nudą i sztampowością, stanowi w miarę udane rozpoczęcie gry i dobry zwiastun kolejnych misji. W sumie gra jest dobra, końcówka najlepsza. Może lepiej się bawiłem przy Medal of Honor, ale i ta gra jest co najmniej równie dobra, zaś przy zdobywaniu kolejnych budynków zajętego przez Niemców miasteczka dostarcza niesamowitych pokładów przyjemności. I to właśnie w tej grze lubię najbardziej.

No a teraz biorę się za Call of Duty i CoD: United Offensive...