Dart, nazwany też po prostu grą w rzutki jest grą polegająca na trafianiu lotkami do tarczy, która jest zawieszona na ścianie. Niby wszystko proste, ale cała zabawa polega na trafianiu w czerwone i zielone paski. To właśnie one decydują o wygranej. Na przykład trafienie w  zewnętrze wąskie pole (na zdj. „double ring”) sprawia, że dostajemy podwojoną liczbę punktów, czyli za trafienie w wąskie pole przy 20 dostajemy 40 pkt. To samo tyczy się wąskiego pola bliżej środka (triple ring), który sprawia, że za np. 20 dostajemy 60 pkt. O ile się trafi :) Czarne i białe pola to punkty bez żadnego bonusa.  Natomiast za trafienie w zielony pierścień (outer bull) na środku jest 25 pkt., a za czerwony środek (inner bull) 50.

Ok, podstawy są w miarę znane, więc czym rzucamy w tarczę? Oczywiście lotkami, ale można na upartego czymś innym :P Nie będę pisał z czego się owa lotka składa, bo to szczegół tylko dla Uber-pro graczy. Przeciętna lotka składa się z czegoś co może się wbić w tarczę i stateczników, które utrzymają lotkę w locie.

Załóżmy, że tarczę mamy, lotki też i chętny na grę ludzi. Jak sama gra wygląda? Jako przykład opiszę 1/4 finału mistrzostw świata, który odbył się wczoraj.

Każdy gracz zaczyna od 501 punktów i dąży, by zdobyć 0 przed drugim. Na początku – jak zauważyłem – każdy wszystkie 3 lotki rzuca w wąski pasek bliżej środka dwudziestki (zwane przez komentatorów triple 20). Gdy komuś się uda z puli schodzi mu 180 pkt (maksimum punktów ile można zdobyć) i wszyscy z widowni podnoszą kartki z tą liczbą. Nie wiem po co. Może rzadko kto tyle rzuci.

I tak sobie rzucają, z puli uciekają punkty, ale by zakończyć rundę nie wystarczy rzucić zwykłej dziesiątki, jeśli tyle brakuje do zera. Trzeba rzucić podwójną piątkę. Zapewne jest tak, by było trudniej. Skubance.

I tak w kółko, aż któryś z graczy wygra 5 setów.

Po co o tym piszę? Prócz inspiracji do napisanie tego wpisu zacząłem się interesować tym „sportem”. Może nie jest tak ekscytujący jak piłka nożna czy siatkówka, ale też potrafi dać sporo emocji. Wystarczy celne oko i pewna ręka. Nic więcej nie potrzeba. Może kiedyś zakupię sobie taką tarczę do domu :)