Dzisiaj, będąc na mieście, wstąpiłem do Empiku i skorzystałem z promocji -50% na wszystkie gry z Extra Klasyki. Oto moje zakupy:

Po kolei: Icewind Dale miałem zamiar kupić od dłuższego czasu, ale jakoś nie mogłem się do tego zabrać. W końcu nadszedł moment w którym powiedziałem sobie "ok, nie weźmiesz innej gry dopóki nie kupisz Icewind Dale". Turok - tę grę właściwie wybrałem dlatego, że normalnie by jej mi się nie chciało kupić. Ale za 12,50zł... naprawdę, można sypnąć groszem. Tym bardziej, że od kiedy zagrałem w Blacksite z któregoś numeru CDA, to stwierdziłem że od czasu do czasu fajnie jest postrzelać sobie przy cieszącej oczy rozgrywce. A że jeszcze można strzelać do dinozaurów?! Phi! Jeśli chodzi o Zeno Clash, to tę grę wziąłem... właściwie nie wiem dlaczego. Pamiętam, że jak wchodziła do XK to wiele osób się z tego cieszyło. Jakoś utkwiło mi to w pamięci, a po przeczytaniu opisu gry i wyróżnienia, jaką dostała, to postanowiłem ją przetestować. A niech mnie!

Ponieważ ta promocja trwa do 31 sierpnia, nie mam zamiaru na tym poprzestać. Jak wracam z wakacji, to mam zamiar zaopatrzyć się jeszcze w parę tytułów. Na pewno będzie to Gears of War oraz DoW: Soulstorm, a także Titan Quest. Zastanawiam się też nad antologią Postal, Dark Messiah of Might and Magic oraz Two Worlds. Jeno nie wiem czy warto ;)

Coraz bardziej myślę też nad zakupem konsoli. Taak, wiem. Kiedyś też to mówiłem, no i lipa. Tylko że teraz mam jako takie stałe dopływy finansowe i mogę sobie pozwolić na uciułanie odpowiedniej sumki. Fakt posiadania konsoli sprawiłby, że mógłbym sobie z kimś pograć, szczególnie w piłkę. A wiadomo, podczas studiów nie zawsze chce się ludziom uczyć, więc byłoby co robić :) Zdecydowałem się, że wybiorę PS3 - wybór był oczywisty, gdy spisałem sobie listę ekskluzywnych gier na XBOXa i PS3. Wyszło na to, że konsola od Sony ma ciekawsze dla mnie produkcje. Więc... prędzej czy później, może nawet na raty, kupię sobie takową konsolę.

No dobra robaczki, starczy tego dobrego... Idę grać dalej w Jade Empire. Świetna gra, można sobie na luzie pograć, nie trzeba się denerwować :)

   Z lubieżnym bananem na gębie wspominam dziesiątki zarwanych nocy nad Foobtall Managerem 2008 - ta gra, po paru nieudanych podejściach, ostatecznie przekonała mnie do tego, że jest rewelacyjna, a do tego wciąga jak cholera. Łezka kręci się w oku na wspomnienie Murcii, którą wyciągnęło się z odmętów 2. ligi hiszpańskiej, aby później walczyła o najwyższe trofea z najlepszymi. I tak, po prawie rocznej przerwie, wracam do tej gry; zmienia się jedynie wersja. Wersja znacznie usprawniona, ponoć bardziej dopracowana i więcej wymagająca.

   Pierwsze pytanie: kim grać? Kto grał w jakiegokolwiek Managera chyba wie co mam na myśli; wybór TEJ drużyny czasami bywa trudny. Kozaczyć zajebistym klubem, czy może pójść od razu na hardkora i wybrać jakiegoś szmatławca? Ja stwierdziłem, że jeżeli mam się odbić od tej gry, to tylko na dobrym klubie, który dużo będzie od początku wymagał - byłem ciekaw, czy doświadczenie z poprzedniego FMa cokolwiek da. Po takiej decyzji nie zastanawiałem się długo - wybrałem Real Madryt. Mój ulubiony klub w ostatnim sezonie został solidnie wzmocniony, lecz nie odniósł spodziewanego efektu: 2. miejsce w lidze, odpadnięcie w 1/8 LM no i katastrofa w Pucharze Hiszpanii. A jak ja sobie poradziłem? Posłuchajcie...

   Nie było łatwo. W drużynie sporo gwiazd, a miejsc tylko 11. Ciężko było się zdecydować, kto powinien grać w pierwszym składzie i na jakiej pozycji. W teorii proste, lecz tak naprawdę ciężko było ustalić zespół tak, aby wygrywał w najważniejszych meczach. Wiadomo było, że musi grać Ronaldo, Casillas, Ramos, Kaka... Ha, niby proste? Miałem spore problemy z Ronaldo i Kaką, bo ten pierwszy na skrzydle nie strzelał tyle, ile się od niego wymagało. Za to Kaka w środku pomocy miał problemy z przedostaniem się na czystą pozycję, często był niewidoczny. Do tego problemy z napastnikami, którzy w ogóle się nie sprawdzali - żaden z nich nie mógł się wstrzelić w mecz - ani Higuain, ani Benzema, nie mówiąc już o Raulu, który pomimo świetnych występów w sparingach nie mógł trafić do siatki. Pierwsze porażki z przeciętnymi rywalami były bolesne. Po 6. kolejce Real znajdował się na 17. pozycji, zaraz przed grupą spadkową. Sztab zaczął patrzeć mi się na ręce.

   I wtedy przyszło olśnienie - Ronaldo idzie na sam przód, Kaka idzie na skrzydło... Na efekt nie musiałem długo czekać - Ronaldo się rozstrzelał, Kaka miał dużo miejsca, i sam parę bramek urwał! Klub zaczął piąć się po drabince ligowej do góry, choć to nie był koniec moich problemów. Był wciąż problem z drugim napastnikiem (gra jedynym Ronaldo na szpicy odpadała, najzwyczajniej w świecie spadała bramkostrzelność całej drużyny), do tego miałem problemy na lewym skrzydle, gdzie do wyboru był albo Granero, albo Drenthe. Ostatecznie zdecydowałem się na Holendra, ze względu na jego niesamowitą szybość i dobre dośrodkowania. Jednakże Granero swoimi pojedynczymi dobrymi występami sprawił, że musiałem Kakę cofnąć ponownie na środek, a młodego Hiszpana umieścić na prawej flance. Do tego problemy z lewym obrońcą (albo słaby ofensywnie, za to dobry defensywnie Arbeloa, albo szybki i niepewny w interwencjach Marcelo) i defensywnym pomocnikiem (Xabi Alonso mocno mnie rozczarował...).

   Ostatecznie udało mi się zająć 3. miejsce w lidze (walka o drugie miejsce z Atletico Madryt trwała do ostatniego meczu i ostatecznie przegrałem jednym punktem), wygrać Puchar Ligi Mistrzów oraz Puchar Hiszpanii. Ronaldo został Królem Strzelców (30 bramek), a ja sam zostałem wicetrenerem sezonu. Radość była wielka, choć sztab nie był do końca zadowolony z postawy w lidze. Gdyby nie parę głupich porażek, to na pewno byłbym drugi, a może i liczyłbym się w walce o mistrzostwo. Wyszło na jaw, że ta gra nie wybacza błędów - złe ustawienie powoduje z góry utratę skuteczności. Pamiętam, że cieszyłem się jak głupi, gdy w półfinale LM w rewanżowym meczu u siebie przeciwko Chelsea (wcześniej było 1:1) ustawiłem zespół tak, że nie Londyńczycy nie mogli się przedrzeć przed moją bramkę, a sam jebnąłem im 2 gole.

   Jeśli o zawodników chodzi - w FMie po prostu UWIELBIAM transfery i wyszukiwanie talentów. Toteż tylko gdy zacząłem grę i dobrałem się do klubowego budżetu, pokupowałem paru zawodników. Kupiłem młodziutkiego napastnika Adriana (niestety - totalny niewypał), a poza tym pościągałem paru nastoletnich chłystków, którzy mogą mi się przydać za parę lat. Ale to, co dzieje się teraz, po zakończeniu sezonu, urwało mi jaja.

   Przede wszystkim zależało mi na wzmocnieniu ataku, żebym nie musiał wysuwać Ronaldo na sam przód, do tego usprawnić lewe skrzydło oraz wstawić lepszego defensywnego pomocnika. Cóż zrobiłem? Wykorzystałem to, że Valencia spadła z ligi (tak, to możliwe) i kupiłem Davida Villę za "jedyne" 69 milionów euro. Do tego doszedł Mata za 48 mln. Dzięki temu miałem rasowego napastnika i młodego, bardzo obiecującego lewego skrzydłowego. A że Higuain się w końcu wyrobił - mam na ten moment napad z krwi i kości. Dalej - kupiłem Riccardo Montolivo z Fiorentiny za niecałe 30 mln i jak na razie wydaje się on skuteczniejszy niż Alonso, a ma co najmniej lepsze statystyki. Oprócz tego dokonałem sporo zakupów jeśli chodzi o młodzików - ze znanych mogę powiedzieć Georginio Wijnalduma, może ktoś go kojarzy.

   Pozbyłem się Gutiego, który tylko truł atmosferę w drużynie (jak i na co dzień, wow...), oddałem Valencii Adriana za marne 4,5 mln euro, a teraz muszę pozbyć się paru gości, którzy nie mają u mnie szansę na grę: Van Nisterlooy, Gago, De La Red (który w FMie dostał pozwolenie na grę), a z drużyny na wypożyczenie wypadnie najpewniej Granero, który z Ronaldo nawet nie ma co się mierzyć na skrzydle.

   Po meczach sparingowych jestem zachwycony Villą - w 6 meczach sparingowych strzelił 11 bramek! Teraz czekają mnie kolejno Superpuchar Hiszpanii z Barceloną i Europy z Arsenalem i jestem ciekaw, czy ta passa strzelecka zostatnie utrzymana, słowem - czy transfery się zwrócą.

Jeśli mam podsumować całą grę:

- tak, zakochałem się w niej

- tak, nie mogę czasami przez nią spać

- tak, mówię sobie, że jeszcze tylko jeden mecz...

- tak, uważam że widok 3D ssie pałkę

- nie, nie uważam jej za zajebiście trudną, po prostu... trzeba umieć w nią grać ;)

EDIT: Wybaczcie, ale moje nieudolne próby wrzucenie wymiarowych screenów spełzły na niczym - albo rozpieprzają mi layout, albo gówno widać. Więc nic nie będzie widać, użyjcie wyobraźni i wyimaginujcie sobie ludzików na ataku, skrzydłach, obronie itd.

<3