Papież Benedykt XVI zaaprobował dekret o heroiczność cnót Sługi Bożego Piusa XII (Eugenio Pacelli), papieża, który przyczynił się do uratowania setek tysięcy Żydów w całej Europie (zwłaszcza we Włoszech - ocalało tam dzięki niemu 80%), więcej niż jakikolwiek inny światowy przywódca, który potępił nazizm i komunizm jeszcze przed wybuchem II wojny światowej. Niestety świat nie słuchał Pius XII i Jego poprzedników, co doprowadziło do tragedii. Po wojnie główny rabin Izraela pod wpływem postawy Piusa XII przeszedł na katolicyzm i przyjął na chrzcie imię Eugenio - na cześć Piusa XII. Po śmierci Piusa XII na zlecenie KGB stworzyło czarną legendę papieża-antysemity i zwolennika Hitlera, w którą ciemny lud wierzy do dzisiaj.

Jedynie Kościół zagrodził drogę hitlerowskim kampaniom zdławienia prawdy. Nigdy przedtem nie interesowałem się Kościołem, lecz dziś budzi on we mnie zachwyt i uczucie przyjaźni. Jedynie Kościół bowiem miał odwagę i upór, by bronić prawdy i wolności moralnej. Musze wyznać, ze to, czym kiedyś pogardzałem, dziś wychwalam bezwarunkowo. (Albert Einstein)

Lud Izraela nigdy nie zapomni, co Jego Świątobliwość i jego znakomici przedstawiciele, pobudzeni wiecznymi zasadami religii, która kształtuje sam fundament prawdziwej cywilizacji, czynią dla naszych nieszczęśliwych braci i sióstr w tej najtragiczniejszej godzinie naszej historii, co jest żywym dowodem Boskiej Opatrzności na tym świecie. (Isaak Herzog, główny rabin Izraela)

Testament Piusa XII

"Miserere mei Deus secundum magnam misericodriam Tuam". Słowa te, które czując się niegodzien i za słaby wypowiadałem w chwili, gdy drżąc wyrażałem zgodę na przyjęcie wyboru na najwyższego pasterza, z tym większą słusznością powtarzam teraz, gdy świadomość braków, błędów i uchybień popełnionych w ciągu tak długiego pontyfikatu i w okresie tak ciężkim, jeszcze jaśniej uprzytomniły mi własną niewystarczalność i niegodność.
Proszę ze skruchą o przebaczenie wszystkich, których mogłem obrazić którym mogłem wyrządzić szkodę, których mogłem zgorszyć przez słowa i przez czyny.
Tych, od których to zależy, proszę, aby nie przysparzali sobie troski i nie zabiegali o wystawienie jakiegokolwiek pomnika ku mojej pamięci. Dość będzie, że moje śmiertelne szczątki zostaną złożone skromnie w miejscu świętym, które będzie dla mnie tym bardziej cenne, im bardziej niewidoczne. Nie mam potrzeby polecać się modlitwom wiernych. Wiem, jak liczne są te, które zwykle według przepisów Stolicy Apostolskiej z pobożności wiernych zanosi się za każdego zmarłego Papieża.
Nie ma również potrzeby przedstawiać testamentu duchowego, jak to zwykło czynić tylu gorliwych pasterzy, albowiem rozliczne akty i przemówienia, z konieczności urzędu wydane lub wygłoszone, wystarczą do poznania - gdyby czasem ktoś tego zapragnął - mojej myśli co do różnych kwestii religijnych i moralnych.
Po przedłożeniu powyższego, dziedzicem wszystkiego mianuję Świętą Stolicę Apostolską, od której tak wiele otrzymałem, jak od najukochańszej matki.

Paś owce moje! (J 21, 17) 

Toteż oznajmiamy, twierdzimy, określamy i ogłaszamy, że posłuszeństwo każdej istoty ludzkiej Biskupowi Rzymskiemu jest konieczne dla osiągnięcia zbawienia. (Bonifacy VIII, Unam Sanctam)

W czasie, kiedy "arcybiskup" Rowan Williams, zwierzchnik Anglikanów zajmuje się globalnym ociepleniem, "wyświęcaniem" kobiet na "biskupów" i tym podobnymi bzdurami, Papież Benedykt XVI umożliwił tradycyjnym anglikanom powrót do Kościoła.

"Arcybiskup Canterbury Rowan Williams, zwierzchnik Kościoła Anglii, mimo że nie ukrywał zaskoczenia całą sytuacją, stwierdził, że plany Rzymu nie mogą być interpretowane ani jako akt wrogości wobec Kościoła Anglii, ani jako forma prozelityzmu, ani też jako przeszkoda dla dalszego dialogu ekumenicznego, a wręcz jako jego owoc - dał temu wyraz we wspólnym oświadczeniu wydanym wraz z arcybiskupem Westminsteru Vincentem Nicholsem, który o planach Watykanu dowiedział się najprawdopodobniej niewiele wcześniej od Rowana Williamsa. Na zwołanej pospiesznie konferencji prasowej w Rzymie, kardynał William Levada, prefekt watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary, zachęcony przez dziennikarzy oszacował, że nawet do 30 biskupów anglikańskich może przejść pod skrzydła Rzymu. Anglikańscy biskupi, którzy w wielkiej konspiracji, negocjowali z Rzymem przejęcie ich wspólnot, wydali entuzjastyczne oświadczenie, w którym zapowiadają masowy exodus w święto Katedry św. Piotra 22 lutego 2010 roku."

Szacuje się, że dotyczy to ok. 1000 duchownych w samej Anglii, a jeszcze więcej w Ameryce i Australii (zarówno oni jak i nieżonaci biskupi otrzymają święcenia).

Tak wygląda liturgia tradycyjnych anglikanów:

Warto zauważyć, że Prymas Tradycyjnej Wspólnoty Anglikańskiej John Hepworth (żonaty, posiadający dzieci) wie, że po powrocie do Kościoła nie zostanie konsekrowany na biskupa, a mimo to decyduje się na to, rezygnując z władzy i zapewne sporych dochodów.

Powiedział on: "We are profoundly moved by the generosity of the Holy Father, Pope Benedict XVI. He offers in this Apostolic Constitution the means for "former Anglicans to enter into the fullness of communion with the Catholic Church". He hopes that we can "find in this canonical structure the opportunity to preserve those Anglican traditions precious to us and consistent with the Catholic faith". He then warmly states "we are happy that these men and women bring with them their particular contributions to our common life of faith".

Wierni i duchowni powracający do Kościoła pozostaną pod zwierzchnictwem swoich tradycyjnych biskupów, dzięki czemu nie będą podlegać wpływom posoborowych, postępowych biskupów katolickich. Na konferencji w Rzymie nie było nikogo z Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan - jej przewodniczący, kard. Kasper (który zamiast o zbawienie anglikanów martwił się o zachowanie ich wspólnoty!)  najprawdopodobniej o niczym nie wiedział. I bardzo dobrze.