Cały dzień walczyłem z Ncsoftem o zmianę hasła na moim Master Accouncie, aby następnie zmienić zapomniane hasło do Guild Wars. 

Efekt? Żaden. Niby wszystko się udało, ale gra na nowe passwordy nie reaguje. No i tak oto straciłem dzień życia. Oby jutro się udało, bo naprawdę chce mi się grać w MMO. x_x

PS. Szykuję ciekawy tekst. Taki smutny można powiedzieć, ale ważny. Chcę go opublikować jak najszybciej, ale że weekend się zaczyna to sami wiecie. :p

Swobodnie mogę to przyznać. Nie minęła połowa wakacji, a ja zaliczyłem 2 świetne wyjazdy (z jednego ledwo co wróciłem) i dostałem się do wymarzonej szkoły. Blisko 2 tygodnie spędziłem nad Bałtykiem i zaszaleję stwierdzeniem, że to był to najlepszy nad morski wypad w moim życiu. Na początku nikogo nie znałem, zapowiadało się drętwo, ale co się tam działo to, po prostu, marzenie każdego wczasowicza. Byli wspaniali ludzie, były dobre gusty i dobra muzyka, były ciekawe zajęcia. Ogólnie – wszystko czego chciałem. W tym samym miejscu (zupełnie przypadkowo) zasmakowałem piękna pewnej gry, o której napiszę oddzielny tekst, bo na to zasługuje. :)

Co jeszcze? Po dwóch tygodniach bycia offline znowu wracam i dzięki kilku nowo poznanym ludziom mam ochotę pograć w MMORPG, konkretniej w nigdy nieukończonego Guild Warsa: Nightfall. Chętni do gry proszeni o kontakt na xfire, tudzież w komentarzu pod tym wpisem. Nie wiem co działo się na rynku gier w ciągu ostatnich dni, więc… spadam nadrobić. :)

Właśnie dostałem się do szkoły moich marzeń!

Wiwat Jack! Wiwat, wiwat!

Wstać o 7.30 po 6,5h snu i być w pełni wyspanym. Posiedzieć nic nie robiąc w szkole przez 2h. Rozegrać kilka udanych meczy w Battlefield: Heroes. Zjeść dobry obiadzik, jednocześnie oglądając Przyjaciół. Wybrać się na bardzo przyjemną przejażdżkę rowerową. Pod wpływem gwałtownego impulsu (spowodowanego pokazaniem gameplay'a Portala 2) przejść całego Portala w ciągu jednego popołudnia. Obejrzeć 2 mecze, dobre mecze. Co prawda Ghana nie wygrała. No, ale cóż. Obie drużyny rozegrały naprawdę dobre spotkanie - podobnie jak Anglia ze Słowenią. No i na finał, który miejsca jeszcze nie miał, zapuścić jedną z tych naprawdę głupich komedii, po których dobrze się śpi.

O, to jest jeden z tych fajnych, przedwakacyjnych dni.

Ta pogoda mnie wykończy. Rano nie mogę spać – budzi mnie Słońce. Jak zasłonię rolety to natychmiastowo robi się duszno. W szkole nie mogę usiedzieć na miejscu – to pewnie dlatego tak rzadko ostatnio tam zaglądam. Na dworze mogę suszyć włosy. Nawet w domu dopada mnie gorąc. Ale i tak wolę wysokie temperatury od ulewnych deszczy, które – kurde – wracają akurat w tym tygodniu.

Od kilku dni schemat jest ten sam. 8.00 – 25*C. Południe – 32*C. 17.00 – 28*. 21.00 – 20*C. Deszczu zero, woda paruje, ptakom nie chce się śpiewać, a mnie dopada takie zmęczenie, że po powrocie do domu padam cały mokry i nie mam siły się podnieść. Przynajmniej od wczoraj mogę odpalić TV i oglądać Mundial.

Odwiedziłem dzisiaj wykłady naukowe dla laureatów olimpiady z chemii, w gronie których oczywiście się nie znajduję. Zabrał mnie przyjaciel (laureat), który sam nie wiedział o co do końca w tym wszystkim chodzi. Nie będę się wgłębiał w szczegóły, ale powiem jedno – grubiej być nie mogło! Tutaj nawet pogoda nam nie przeszkodziła. :]

No, a wieczorem Perfect w Lublinie gra. Chociaż sam za taką muzyką nie przepadam, to z chęcią się wybiorę. Jak widzicie – narzekam na pogodę, a cały czas spędzam na dworze. Huh, w taki upał to lepsze niż siedzenie w domu, nie? ;)

Mam przyjemność obwieścić światu, że layout w wersji 1.0 jest już na moim blogu! Póki co jest bardzo prosto, pusto, minimalistycznie. Nie spocznę na tym jednak i na dniach możecie spodziewać się ciekawych ulepszeń.

W początkowym założeniu tło miało być tematyczne, związane z najbardziej epicką kreskówką ever – Samuraju Jacku! Tak więc jak już wcześniej napomknąłem, na dniach możecie spodziewać się poprawek tematycznych. I żeby nie było - wszystkie takowe już są w wersji beta i czekają na dopieszczenie. Nie zmieniają znacznie wyglądu, ale spodobają Wam się. :)

Swoją drogą – pod koniec lipca ubiegłego roku miałem w schowku bardzo podobną pracę. Także opartą na Jacku, czarnym kolorze i prostocie. Tutaj jednak zdecydowałem się dać białą stronę główną – właściwie przez przypadek. Jednak ta wersja bardziej przypadła mi do gustu.

Jak się podoba? :)

Zawsze marzyło mi się, aby  ten Gramsajt był inny. Chciałem pisać tu regularnie. Pisać o tym, co danego dnia ciekawego się wydarzyło. Ogólnie - pisać kiedy wymaga tego sytuacja. Chciałem własnoręcznie tworzyć layouty, regularnie je zmieniać. Takie miałem cele. I przykro mi, że po blisko roku od pierwszej opublikowanej notki, żadne z tych postanowień się nie spełniło.

Od zawsze istnieje trend na tworzenie kontynuacji udanych produkcji filmowych, . Efekty tego znane są nam bardzo dobrze. Większość z tych sequeli (tudzież prequeli) nie daje sobie rady i marka, jaka wykształciła się dzięki pierwowzorowi, traci znaczenie. Dlatego wielce się ucieszyłem po obejrzeniu „Iron Mana 2”, który okazał się produkcją przełamującą tę, powoli kształtującą się, normę.

Trzeci dzień testów, o których pisałem wczoraj, jest już oficjalnie za mną. To naprawdę fajne uczucie, kiedy opadają emocje i wracasz do swojego toku życia. Ja przy okazji zauważyłem, że przez ostatnie 3 dni, kiedy zupełnie niepotrzebnie przejmowałem się egzazminami, zrobiłem więcej ciekawych rzeczy niż w ciągu całego tego roku. No dobra, może sam w sobie ich nie zrobiłem, a w nich uczestniczyłem.